فصل اکران انیمیشن

 به مناسبت اکران انیمیشن سینمایی تهران 1500

انگار که تن بیمار انیمیشن ایران به اتاق عمل می‌رود و ما این بیرون چشم انتظار…

 چه خواهد شد؟ آیا تجربه‌ی اکران وسیع یک انیمیشن ایرانی، با حضور ستارگان پولساز سینما، سرمایه‌گذاری قابل توجه، اکران در فصل پرمخاطب و پیشینه‌های تلویزیونی کارگردان فیلم، شکست خواهد خورد؟ در چنین حالتی بدون شک، بهتر است آن‌همه رویای دل نشین را با خود به خواب ببریم. سرمایه گذاری بخش خصوصی، انحصارشکنی تلویزیون، تداوم حضور در سینمای اکران، رونق ویدئو رسانه و …

 این‌بار سرنوشت گیشه‌ها از دستِ ستارگان سینما درآمده و به دست کاراکترهای انیمیشنی افتاده است. اما واقعیت این است که تمامی این موجوداتِ با نمک و شولوغ پولوغ که با سرانگشتِ عصای خیال‌شان پیچیده‌ترین قواعد دنیای حقیقی را تغییر می‌دهند، ساخته‌ی دست هنرمندانی گوشه‌نشین و بی سروصدا هستند که عموماً معتقدند جامعه‌ی انیمیشن ایران نه آن‌قدرها گسترده و ذی‌نفوذ است، نه آنچنان متحد که با راه‌اندازیِ پویش و کَمپین بتواند فروش فیلمی را جابه‌جا کند. غدّه‌ی بی توجهی به انیمیشن و مشکلات اقتصادی سازندگان آن، روز به روز در حال پیشرفت است و کسی حوصله حمایت از دیگری را ندارد.

اما پاسخ به چند سوال شاید نظرمان را عوض کند. تجربه های بین المللی اکران انیمیشن تا چه حد وابسته به توانایی تکنیکی و مالی کمپانی های غول‌آسای انیمیشن دنیا بوده است؟ واقعا داستان اسباب بازی، شیرشاه و پیدا کردن نیمو برای تولیدکنند‌گان‌شان عرصه‌ای برای نمایش قدرتِ هنری و تکنیکی بوده یا از همان قانون معروف عرضه و تقاضا تبعیت کرده است؟ فیلم‌های زنده پر فروش سینمای اکران ایران چقدر توان رقابت با همتایان خارجی‌شان را داشته‌اند که حالا نوبت به مقایسه انیمیشن‌هایمان رسیده باشد؟

 پس بهتر است فعلاً دست از کارشناسی بکشیم و انتقاد از مدیریت، فیلمنامه، ساختار، انیمیت و غیره را تا زمانی کنار بگذاریم و در دید و بازدیدهای نوروزی به کسانی که ناممان را با انیمیشن می‌شناسند تهران 1500را در یک جمله معرفی کنیم: “برو ببین، ارزش تماشا رو داره”.

 حقیقت برای ما انیمیشنی ها متفاوت است. دنیای ما سرشار از رویاهای بیداری است.پس ما این بیرون، امیدواریم که کاریکاتورهای بازیگران مطرح سینمای ایران در آن اتاق عمل کذایی به کمک آقای جراحِ محترم بشتابند. باشد که وقتِ خروج از اتاق عمل، به چارچوب در تکیه نزند، کلاه سبزش را با حسرت از سرش برندارد، آهی نکشد و نگوید “متاسفم!”.

 ترسی از به بار نشستن رسوایی برای انیمیشن نداشته باشیم. اگر کمی همراهی کنیم، فصل اکران انیمیشن‌‌های سینمایی در راه خواهد بود…

ع. مفضّلی

مدیر عامل آسیفا اصفهان